Przyczynienie się pieszego do szkody obniża odszkodowanie

Pamiętajmy, iż będąc pieszym również obowiązują nas przepisy ruchu drogowego a w przypadku ich nieprzestrzegania gdy dojdzie do szkody Sąd może uznać nasze przyczynienie się i obniżyć przysługujące nam  odszkodowanie.

W myśli Art 11 Ustawy Prawo o ruchu drogowym pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi. Nawet w przypadku jeśli w danym miejscy z uwagi na wygodę pieszych lub inne okoliczności wydaje się korzystniejsze poruszanie się  prawą stroną może być to niebezpieczne a w przypadku dojścia do wypadku daje podstawę do uznania przyczynienia się do powstania szkody przez poszkodowanego i możliwość obniżenia odszkodowania w takim stopniu w jakim do tego przyczynienia doszło.

Orzeczenie Sądu Okręgowego w Warszawie z 2015-08-05 (sygn V Ca 2611/14) potwierdza wyżej wskazany stan prawny. W orzekanej sprawie poszkodowana w chwili wypadku szkła właśnie prawą stroną jezdni. W tym czasie sprawczyni szkody prowadziła samochód osobowy z nadmierną prędkością i przy wymijaniu nadjeżdżającego z naprzeciwka samochodu  odbiła w swoją prawą stronę. Nadjeżdżając z tyłu pokrzywdzonej, potrąciła ją prawą przednią stroną samochodu. W wyniku zdarzenia poszkodowana doznała licznych obrażeń ciała oraz straciła ciąże. Wina pozwanej była od początku bezsporna natomiast przedmiotem sporu była wysokość odszkodowania. Dla ostatecznego ustalenia należnej powódce kwoty zadośćuczynienia istotna była m.in. kwestia jej przyczynienia się do powstania poniesionej na skutek wypadku szkody na osobie i będącej jej konsekwencją krzywdy.

W orzeczeniu sądu możemy przeczytać uzasadnienie uznania przyczynienia się w wysokości 30%:

Zgodnie z treścią art. 362 k.c. jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia zawinienia obu stron. W realiach niniejszej sprawy M. W., idąc prawą stroną jezdni obok drugiego pieszego w terenie zabudowanym naruszyła zasady ruchu pieszych określone w art. 11 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Mimo, że w miejscu zdarzenia ruch pieszych zwyczajowo odbywał się prawną stroną drogi, a po jej lewej stronie znajdowały się zarośla, to pokrzywdzona winna iść lewą stroną jezdni. Poruszając się prawą stroną, pozbawiła się możliwości obserwowania nadjeżdżającego samochodu i poprawnego zareagowania na niebezpieczną sytuację. Co więcej, ustawodawca nałożył na pieszych idących jezdnią obowiązek poruszania się jeden za drugim. Tylko na drodze o małym ruchu, w warunkach dobrej widoczności, dwóch pieszych może iść obok siebie. Powódka, decydując się naruszyć zasady ruchu, powinna zachować szczególną ostrożność i czujność, tak by w razie konieczności ustąpić miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi. Z dokumentacji fotograficznej miejsca wypadku znajdującej się w aktach postępowania karnego II K 149/09 wynika, że na łuku drogi gałęzie drzew i krzewów dorastają niemal do krawędzi jezdni, jednak nie wkraczają w przestrzeń nad jezdnią, ani nie są tak gęste, by nie można było tego fragmentu drogi pokonać, idąc po jej lewej stronie. W ocenie Sądu nie zmienia oceny rozmiaru przyczynienia się powódki do powstania szkody podnoszona przez powódkę okoliczność, że wszyscy piesi użytkownicy drogi w tym miejscu przechodzili na prawą stronę. W świetle zasad doświadczenia życiowego takie zachowanie pieszych jest zrozumiałe, gdyż przejście po łuku lewą stroną drogi jest znacznie mniej wygodne ze względu na konieczność radzenia sobie z przydrożną roślinnością, w szczególności gałęziami drzew. Niewątpliwie jest w tym miejscu pogorszona widoczność drogi, zwłaszcza, że łuk jest w lewo. Pieszy, decydujący się na poruszanie się w tym miejscu prawą stroną drogi narusza art. 11 ustawy prawo o ruchu drogowym. W ocenie Sądu w tym miejscu możliwe jednak było dostosowanie się powódki do dyspozycji art. 11 ustawy prawo o ruchu drogowym, także w ten sposób, że powódka i jej siostra mogły iść gęsiego po jezdni w pobliżu jej lewej krawędzi. Zachowałyby wówczas możliwość obserwowania w pewnym zakresie drogi i nadjeżdżających pojazdów. Należy podkreślić, że ratio legis art. 11 prawa o ruchu drogowym polega na zapewnieniu pieszemu maksymalnego bezpieczeństwa przez to, że idąc lewą strona drogi pieszy widzi pojazdy nadjeżdżające drogą i może dostosować swoje zachowanie do sytuacji na drodze. W ocenie Sądu powódka zbyt pochopnie zrezygnowała z poruszania się lewą stroną jezdni.

Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy uznał, że M. W. swoim zachowaniem w sposób znaczny przyczyniła się do tragicznego zdarzenia, dlatego też stopień jej przyczynienia ustalił na 30 %, podzielając w tym zakresie ocenę sformułowaną przez ubezpieczyciela.

Powyższe orzeczenie sądu potwierdza, iż będąc pieszym należy przestrzegać przepisów ruchu drogowego bez względu na to czy ich zignorowania będzie dla nas wygodniejsze, a w przypadku ich naruszenia należy zachować szczególną ostrożność i czujność licząc się z grożącym niebezpieczeństwem a w przypadku zajścia szkody z obniżeniem przysługującego odszkodowania.